دستگاه هاي هذيان: چگونه فناوري هاي جديد مي توانند باورها و تئوري هاي مربوط به زندگي را شكل دهند
دو محقق در دانشگاه IT كپنهاگ اخيراً مطالبي جالب را انجام داده اند كه مفهوم "ماشين هاي جذاب" را معرفي مي كند ، و به بررسي اينكه چگونه سيستم هاي فني مي توانند كاربران را ترغيب كنند تا به عقيده خود ، به ويژه عقايد مربوط به ماهيت زندگي بپردازند. اين مفهوم از مطالعات قبلي الهام گرفته شده است كه از فناوري به عنوان ابزار ترغيب و با هدف صريح تغيير نگرش و رفتار انسان ياد مي كنند.
"امروزه ، زندگي نه تنها در شيوه هاي آزمايشگاهي كه به مطالعه چيزهاي زنده - سلول ها و ژن ها - يخ زده ، دستكاري شده ، توزيع شده و رد و بدل مي شوند ، دستكاري مي شود ، بلكه زندگي نيز به يك هدف براي شبيه سازي ديجيتال و نمايش بيوانفورماتيك ، كه در نرم افزار رايانه اي انتزاع شده است ، تبديل شده است." Jannik Friberg Lindegaard ، يكي از محققاني كه اين تحقيق را انجام داده است ، به TechXplore گفت . "من كنجكاو هستم كه چه نوع زندگي ممكن است در لحظه معاصر ما در تاريخ باشد."
محققان در زمينه هاي مهندسي زيستي ، زيست شناسي مصنوعي و زندگي مصنوعي در حال حاضر در دستكاري مواد آلي و معدني براي توسعه اشكال جديد زندگي تلاش مي كنند. شيوه هاي نوظهور مانند كلون كردن ، بيولوژي توليد مثل ، پرورش حيوانات و تحقيقات سلول هاي بنيادي سوالات پيچيده اي راجع به آنچه مي توان زندگي ، غير زندگي و مرگ دانست ، مطرح مي كند. در حقيقت ، در اين موارد ، زندگي چيزي به عنوان جهاني ارائه نمي شود ، بلكه بيشتر به عنوان چيزي است كه مي تواند به طور فعال در داخل آزمايشگاه طراحي ، سنتز و ايجاد شود.
Lindegaard گفت: "دانشمندان هم اكنون مي توانند فرم هاي جديد زندگي را از بيت ها و تكه هاي مواد بيولوژيكي در لوله هاي آزمايش و ظروف پتري و همچنين مقوا ، سيليكون ، پلاستيك ، نايلون و ساير مواد مصنوعي ، غير كربن جمع آوري كنند." "برخي از علوم جديد مصنوعي - مانند زيست شناسي مصنوعي يا زندگي مصنوعي - به طور فعال ساختن موجودات زنده جديد براي تحقيق در مورد حاشيه هاي زندگي ، اصطلاحات به ظاهر عواملي مانند" طبيعي "و" غير طبيعي "،" بيولوژيكي "و" مصنوعي "را زير سوال مي برند. " من وادار شدم كه ابزارهاي علمي را كه اين دانشمندان براي به دست آوردن «زندگي» به كار مي گيرند ، مشاهده كنم تا چيزهايي كه لزوماً ظرفيت هاي خود را براي تجربه و دانستن زندگي و تغيير آن تغيير مي دهند ، مشاهده كنم. "
پروژه ليندگارد بر اين عقيده استوار است كه 'زندگي خود' يا حداقل مفهوم نظري آن ، پس از ظهور فن آوري هاي جديد ، كه اكنون براي مطالعه زندگي استفاده مي شود و شايد دوباره تعريف معناي آن ، تا حدودي تغيير كرده است. اين فناوري ها شامل ابزاري مانند نقشه ها ، شبيه سازي هاي رايانه اي ، معادلات ، نمودارها ، روبات ها و آندروئيدها است كه همگي توسط دانشمندان براي بررسي زندگي مورد استفاده قرار مي گيرند و سعي در درك جوهره آن دارند.
"تحقيقات فعلي من به ويژه در مورد چگونگي محققان زندگي مصنوعي معاصر - كه معمولاً مهاجران از زيست شناسي ، شيمي ، فيزيك ، علوم كامپيوتر ، مهندسي مكانيك و برق هستند ، تأكيد مي كنند كه بر اين باورند كه بهترين راه براي شناخت زندگي ، ساختن آن ، ساختن ، مطالعه و اكتشاف است. ليندگارد گفت: "زندگي همانطور كه ممكن است باشد". آنها معتقدند: "ساختن زندگي ، فرصت هاي جديدي را براي شناختن اين موضوع باز مي كند و بنابراين تئوري هاي بهتري را ارائه مي دهد."
ليندرگارد و سرپرست وي لارس رون كريستنسن به ويژه علاقه مند هستند كه چگونه مدلهاي مختلف استدلال ، توضيحات ، نظريه ها ، فن آوري ها و ماشين ها مي توانند روشي را كه انسانها در زندگي مفهوم سازي و درك مي كنند شكل دهند. كار او بر پايه اين فرض استوار است كه هستي شناسي زندگي (زندگي چيست) نمي تواند از شيوه توصيف محققان جدا شود ، از اين رو تعريف آن نياز به تجديد نظر در طول زمان دارد.
وي توضيح داد: "من به چگونگي مقياس بندي و كاليبراسيون زندگي ، به اصطلاح ، به دامنه انساني علاقه مندم ، زيرا محققان معاصر زندگي مصنوعي به روش هاي جديدي براي توصيف آن مي پردازند ، يعني جستجو در راههاي شناختن زندگي براي ما." .
مفهوم "دستگاه هاي حساس " ، كه در مقاله اي منتشر شده در كتابخانه ديجيتال ACM ارائه شده است ، توسط Lindergaard در طي نه ماه كار ميداني مردم نويسي در بين محققان زندگي مصنوعي در دانشگاه توكيو ساخته شد.
"از آنجا كه من به دنبال شانه هاي كساني شدم كه با ساختن رسانه هاي جديد ،" فن آوري هاي زنده "و اشكال زندگي ، زندگي خود را قابل درك ، قابل فهم و قابل فهم جلوه دهند ، من به اين فكر كردم كه به عنوان ماشين هاي سرگرم كننده هستند: رسانه مادي كه از طريق آنها اين محققان نه از دروغ بودن دانش خود آگاه بودند بلكه از جزئي بودن آن آگاه بودند و به منظور ايجاد و جابجايي افق هاي جديد امكان پذير بودند. " وي گفت: "اين موارد ، من به اين نتيجه رسيدم كه آنها را ترغيب نكردم كه زندگي اين يا آن است ، بلكه آنها را به طور ساده در رله هاي تمايل به حالت تعليق درآورده ، كه در آن مي توانند حساب هاي تازه ، سوداگرانه و باز از زندگي را بيان كنند ، بدون اينكه اطمينان مثبت داشته باشند كه چه چيزي آنها چيزهايي را كه ساخته بودند تجربه كرده و يا تفسير كرده اند.
آلتر ، اندرويدي بدن فوقاني است كه توسط اساتيد تاكاشي ايكگامي و هيروشي ايشيگورو ، مبتني بر شبكه هاي عصبي مصنوعي ساخته شده است. اعتبار: Jannik Friberg Lindegaard.براي توضيح بهتر مفهوم ماشينهاي متجاوز ، Lindergaard به دهه 1950 باز مي گردد ، زماني كه متخصصان فضاي مجازي جهان و ساكنان آن را به عنوان يك سيستم ارتباطي جهاني ، با حلقه هاي بازخورد و مدارهاي ورودي و خروجي مشاهده مي كردند. اين ديدگاه تا حدودي از چيزهايي كه در آن زمان ساخته بودند الهام گرفته شد ، مانند لاك پشت هاي مصنوعي و ماشينهاي هوموستاتيك كه براي نظريه پردازي روابط موجودات ارگانيسم و محيط آنها ، بدن و ذهن ، زندگي و غير زندگي و غيره استفاده مي شد.
در دهه 1980 و 1990 ، فناوريهاي جديد محاسباتي به محققان زندگي مصنوعي اجازه دادند كه زندگي را در نرم افزارهاي رايانه اي شبيهسازي كنند و به آنها اجازه دهند در فرايندهاي تكاملي و توليد مثل در دنياي مجازي مدل كنند. به گفته ليندرگارد ، هر دو سايبرنتيك دهه 50 و مطالعات زندگي مصنوعي انجام شده در چند دهه بعد ، روشهاي جديدي را براي ديدن زندگي ، قابل شنيدن و ملموس ساختن دانش دانشمندان از زندگي ، امكان پذير كرده است.
ليندرگارد گفت: "امروز ، به اصطلاح" عصر پس از سرطان "يا" سن مصنوعي "، روبات ها و آندروئيدها به عنوان وسيله ديگري براي جذب زندگي و فعاليتهاي آن عمل مي كنند و به عنوان شاخص هاي فني و مادي براي دلهره هاي انساني از زندگي و زندگي فعاليت مي كنند." . "روبات ها ، آندروئيدها و انواع ديگر ماشين آلات به عنوان ابزار آزمايشي عمل مي كنند كه در شكل گيري برداشت هاي جديد از آنچه امروزه به عنوان زندگي به حساب مي آيد ، كمك مي كنند ، اگر به طور كلي آنچه را كه به عنوان زندگي تغيير مي كند تغيير ندهند."
ليندرگارد روبات ها ، androids ها و اشياء تجسم يافته اي را كه مي توانند با انسانها درگير شوند به عنوان يك تفريحي درك مي كند ، به اين معني كه آنها با تحريك تصورات ما در فضاهاي جديد امكان و حالت هاي استدلال به كار مي روند. او به جاي ترغيب انسانها يا ارائه بينش در مورد چگونگي كار جهان ، آنها را به عنوان چيزهايي كه دانشمندان و ديگران ايده هاي خود را رها مي كنند ، مي بيند تا تئوري ها و معاني جديد زندگي را بيان كند.
با تمركز بر آلتر ، اندرويدي اندام فوقاني بدن مبتني بر شبكه هاي عصبي مصنوعي ، مطالعه Lindergaard نشان داد كه چگونه ماشين ها به تفكر و عملكرد انسان تبديل مي شوند. وي مشاهده كرد كه محققاني كه Alter را توسعه داده اند لزوماً متقاعد نشده اند كه زندگي مي تواند در داخل ماشينها بماند ، بلكه آلتر آنها را ترغيب مي كند كه به زندگي از راه هاي متاثر از فضاي سايبري فكر كنند.
Lindergaard گفت: "اين محققان زندگي مصنوعي مي گويند كه آلتر" برنامه ريزي شده است كه نبايد برنامه ريزي شود "، موجوديتي كه تحت كنترل انسان نيست ، ديافراگم احتمالي است كه از طريق آن مي توان زندگي را در خارج از زون هاي بيولوژيكي خود تصور كرد." "براي آنها ، آلتر شواهدي از زندگي مصنوعي ارائه نكرد ، وفاداري به" زندگي واقعي "يا چيزي كه براي محكوم كردن زيست شناسي طراحي شده است ، ارائه داد ، بلكه در عوض موجودي مادي بود كه به آنها امكان مي داد در چارچوب بيولوژيكي كه معمولاً زندگي بيان مي شود فكر كنند."
در اين زمينه ، بنابراين ، آلتر را مي توان به عنوان يك ماشين حساس در نظر گرفت و به محققان كمك كرد تا زندگي و زيربناهاي آن را به روشهايي متفاوت از رويكردهاي سنتي بيولوژيكي بيان كنند ، كه فرض مي كنند تركيبات ارگانيك پايه فيزيكي همه موجودات زنده است. به عبارت ديگر ، تعامل با آلتر به محققان زندگي مصنوعي اجازه داد تا ديدگاه هاي جديدي از زندگي را بر اساس برداشت هاي خود و تجربيات ذهني خود ايجاد كنند ، نه براساس طرح هاي قبلي.
http://socialmediastore.net/story5674218/پمپ-وكيوم-آبي
برچسب: ،