يادگيري ماشين معيارهاي با الهام از فيزيك را قادر مي سازد تا هنر را تجزيه و تحليل كنند
تحقيقات مشترك بين المللي گزارش مي دهد كه تجزيه و تحليل سيستماتيك هوش مصنوعي از آثار هنري توليد شده در هزاره گذشته ، اطلاعاتي راجع به روندهاي هنري تكاملي تاريخي نشان مي دهد. علاوه بر اين ، نتايج به خوبي به مفاهيم متعارف در مورد سبك ها و دوره هاي تاريخ هنر مي پردازد.
تجزيه و تحليل هنر معمولاً مقايسه اي است و از لحاظ تاريخي توسط محققان جداگانه انجام شده است ، اين محدوديت ها را در مقياس مطالعات قرار مي دهد. غيرممكن است كه يك محقق واحد بتواند بيش از تعداد معدود نقاشي را در يك زمان مقايسه كند. با اين حال ، در دهه هاي اخير ، حجم عظيمي از آثار هنري تاريخي به صورت ديجيتالي منتشر و در دسترس آزادانه قرار گرفته است ، كه روش هاي كمي را براي تجزيه و تحليل هنري كه قبلاً غيرممكن بودند ، امكان پذير نمي كند ، اگر غيرممكن باشد.
محققان در مطالعه جديد خود ، كه توسط مجموعه مقالات آكادمي ملي علوم منتشر شده است ، مجموعه اي از 137،364 قطعه از هنر تجسمي ، كه اكثرا نقاشي هستند ، به همت دائرycl المعارف آنلاين ويكي آر آناليز كردند . اين سايت شامل بيش از 2،000 هنرمند در بيش از 100 سبك است.
هر پرونده به نمايه ماتريس تبديل شد. محققان با استفاده از الگوريتم هاي يادگيري ماشين ، روابط بين پيكسل هاي مجاور را مورد تجزيه و تحليل قرار دادند و دو معيار پيچيدگي را محاسبه كردند: آنتروپي جابجايي نرمال H ، و پيچيدگي آماري C.
مقدار H ميزان اختلال در ترتيب پيكسل يك تصوير را كميت مي كند. به عنوان مثال ، مقدار نزديك به صفر نشانگر يك تصوير معمولي مانند آن است كه توسط نقاشان مينيمال توليد مي شود. مقدار نزديك به يك ، پيكسل هايي را نشان مي دهد كه نامنظم يا بي نظم تر هستند ، مانند نقاشي هاي قطره اي جكسون پولاك.
پيچيدگي آماري C اندازه گيري از پيچيدگي ساختاري كار است. نقاشي هايي كه حاوي افراط يا اختلال يا نظم در ترتيب پيكسل هستند صفر است ، زيرا اينگونه آثار از پيچيدگي ساختاري كم برخوردارند. مقدار زماني مثبت مي شود كه سيستم الگوهاي فضايي پيچيده تري را تشخيص دهد .
تركيب اين دو روش ، يك هواپيماي پيچيده-آنتروپي را ايجاد مي كند ، كه نويسندگان با اشاره به آن تكنيكي هستند كه در بسياري از زمينه هاي ديگر مورد استفاده قرار گرفته است. اين اقدامات نه تنها مي تواند سبك و دوره نقاشي ها را در حاشيه خاصي از خطا پيش بيني كند ؛ تجزيه و تحليل آنها نشان داد مسيري آشكار از هنر بيش از 1000 سال با انتقال در صفحه پيچيدگي-آنتروپي كه مطابق با دوره هاي متعارف در ادبيات هنر است.
به طور خاص ، محققان مي توانند به وضوح شاهد تغييرات متمايز در آنتروپي و پيچيدگي متناسب با دوره هاي قبل و بعد از هنر مدرن و انتقال از هنر مدرن به هنر پست مدرن باشند. آنها اين گذارها را در يك جدول زماني ترسيم مي كنند و گزارش مي دهند كه "دشوار نيست پيش بيني كند كه انتقال از مدرن به پسامدرن تا پايان جنگ جهاني دوم انجام شده است ، رويدادي كه معمولاً نشانه آغاز پست مدرنيسم در كتب تاريخ است."
محققان خاطرنشان كردند كه چون آنها تحليل خود را به اين دو معيار پيچيدگي محدود كرده اند ، نمي توان به طور كامل غناي اطلاعاتي را كه احتمالاً در هنر كدگذاري شده است ، به دست آورد. آنها نوشتند: "با اين وجود ، نتايج ما نشان مي دهد كه معيارهاي ساده با الهام از فيزيك مي توانند به مفاهيم پيشنهادي مورخان هنر متصل شوند و مهمتر از همه ، اين اقدامات حاوي اطلاعات مربوط به آثار هنري ، سبك آنها و تكامل است."
http://socialmediainuk.com/story5569759/قيمت-آكومولاتور
برچسب: ،