مباني نظري گردشگري بنظر
مباني نظري گردشگري بنظر مي رسد در تعريف واژه گردشگري، نوعي گستردگي و ناساختاري وجود دارد. از نظر انجمن آماري سازمان ملل (1993) گردشگري شامل فعاليت هاي افراد از جمله مسافرت به مكان هائي خارج از محيط معمول زندگي و ماندن در آن جا براي كمتر از يك سال به منظور تفريح، تجارت و هدف هاي ديگر مي شود. گردشگري از سه ويژگي اصلي برخوردار است كه عبارتند از:
1- ناملموس بودن خدمات؛ بدين معني كه در بيشتر اوقات، قبل از خريد، مشتري قادر به ديدن، لمس كردن و يا آزمودن محصول گردشگري (اقامت، تور و...) نيست. 2- خدمت در محل خريد مصرف مي شود و قابل انتقال و جابه جايي نيست .3- مردم و محل خدمت بخشي از آن خدمتند. از اين رو گردشگري بسياري از بخش هاي جامعه را دربرمي گيرد. اين سه ويژگي نشان مي دهند مردمي كه در محلي خاص زندگي و كار مي كنند، فقط كالا و خدمات توليد نمي كنند، بلكه بسياري از آنها بخشي از كالا و خدمات توليدي هستند.
(اعرابي و ايزدي،1387: 69) گردشگري فعاليتي چن منظوره است كه در مكاني خارج از محيط عادي گردشگر انجام مي شود و هدف آن تفريح، تجارت و يا فعاليت هاي ديگر است. (W.T.O. 2005) از نظر اكثريت مردم عبارت گردشگري بر سفرهاي تفريحي دلالت مي كند و بيشتر به صورت مترادف تعطيلات به كار مي رود. همچنين در كتاب هاي لغت از گردشگري به عنوان مسافرت به منظور تفريح ياد مي كنند. برعكس، سازمان هاي گردشگري و مراكز ديگري كه در پي توسعه، بازاريابي و هماهنگي گردشگري در كشورشان هستند، تلاش مي كنند ديدگاه وسيعتري در اين مورد داشته باشند؛ از نظر آنها گردشگري يعني مسافرت با اهداف مختلف به استثناي سفر به منظور كار، مهاجرت و فعاليت هاي محلي و منطقه اي.
گردشگري ساحليمفهوم گردشگري ساحلي طيف كاملي از گردشگري، فراغت و فعاليت هاي تفريحي است كه در نواحي ساحلي و آب هاي نزديك آن روي مي دهد. بر اين اساس عرضه محصولات گردشگري ساحلي شامل اسكان، پذيرايي، صنعت محصولات غذايي، خانه هاي دوم و زيرساخت پشتيبان توسعه ساحلي (مثل خرده فروشي ها، اسكله و تأمين كنندگان فعاليت ها) مي شود. در واقع همان گونه كه اداره ملي جو اقيانوس ايالات متحده اشاره مي كند، در ميان تمام فعاليت هايي كه در نوار ساحلي و نزديكي سواحل اقيانوس صورت مي گيرد، هيچيك بيش از گردشگري و تفريح ساحلي از نظر حجم و تنوع در حال رشد نيست. ماهيت متغير اين بخش و حجم آن، لزوم توجه به برنامه ها، سياست ها و طرح هاي دولتي مربوط به گردشگري در سواحل را مورد تأكيد قرار دهد. در واقع تمام مسائل مربوط به سواحل به صورت مستقيم و غيرمستقيم برگردشگري و تفريح در سواحل تأثير مي گذارند.
با رشد فعلي گردشگري ساحلي، همه ساله به تعداد تفرجگاه هاي جديد در برخي از كشورهاي منطقه اضافه مي شود. اين صنعت كه اصولاً بر مبناي استفاده از منابع طبيعي، همچون سواحل ماسه اي، درياي شفاف، محيط دوست داشتني و... پايه-گذاري شده، اخيراً تغيير شكل يافته است. هم اكنون طيف گسترده اي از تسهيلات جديد به منظور ارائه اقامتي آسوده و لذت بخش از فعاليت هاي تفريحي متنوع در نواحي ساحلي ايجاد شد ه اند. اين تسهيلات كه با صرف سرمايه هنگفت توسط انسان ها بوجود آمده اند، كيفيت گردشگري منطقه در امتداد كرانه دريا را افزايش مي دهند. (پوروخشوري، 1380: 17)توريسم ساحلي از قديمي ترين انواع گردشگري است.
به طوري كه سابقه برخي از تفرجگاه هاي ساحلي به قرن 19 باز مي-گردد. در ابتداي امر اين فضاها، مختص افرادي بود كه تنها براي ديدار از سواحل دريا مراجعه مي كردند، اما در دهه هاي اخير بازار گردشگري ساحلي اغلب تركيبات متنوعي از انواع اقامت و استفاده گردشگران - به ويژه در طول تابستان- تجربه كرده و با رقابتي فزاينده نيازمند سرمايه گذاري هاي عمده در زمينه زيرساخت ها و ايجاد تسهيلات و حفاظت منابع طبيعي اعم از دريا، سواحل، تالاب ها و ساير ميراث طبيعي است. در حقيقت زمان ارضاي گردشگر ساحلي، تنها با عواملي چون خورشيد، دريا و ماسه سپري شده و گردشگر مدرن امروزي در جستجوي فعاليت ها و تجربيات متفاوتي است.
(تركيبي از فعاليت هاي ورزشي، تفريحي، فرهنگي و ميراث طبيعي و...) از ميان تمامي فعاليت هايي كه در مناطق ساحلي انجام مي گيرند، هيچكدام به گستردگي و تنوع توريسم و تفريحات ساحلي نيستند. به طوري كه طبيعت پوياي اين بخش و وسعت تقاضا، اغلب طرح هاي مربوطه را در زمره طرح هاي ملي و منطقه اي قرار مي دهد و كل سواحل به صورت مستقيم و غيرمستقيم تحت تأثير آن قرار مي گيرند. آب پاك، سكونتگاه هاي ساحلي سالم و محيطي ايمن و لذت بخش، نيازهاي گردشگري ساحلي موفق است. به همين صورت آبزيان و منابع دريايي (ماهي ها، نرم-تنان، تپه هاي مرجاني و تالاب ها) نيز از اهميت برخوردارند.
برچسب: مباني نظري گردشگري بنظر،